NL
GERMAINE RICHIER &
1 apr 2021 - 30 jun 2021

GERMAINE RICHIER &

& de Moderne Meesters

U kunt dit evenement toevoegen aan uw persoonlijke agenda
Toevoegen aan agenda 01/04/2021 01/04/2021 Europe/Brussels GERMAINE RICHIER & 6 Jakob Jordaensstraat, 1000 Brussel DD/MM/YYYY true

Germaine Richier (1902-1959), door intimi L’Ouragane (De orkaanvrouw) genoemd, naar de naam van een van haar beelden, is een buitengewone kunstenares waarvan het belang in de kunstgeschiedenis van de 20e eeuw niet meer moet worden aangetoond maar veeleer in het voetlicht moet worden gezet.

Deze beeldhouwster, die haar volledige œuvre op een bijzonder gevoelige manier wijdde aan de menselijke figuur, werd in 1902 geboren in de Provence. Ze studeerde eerst beeldhouwen in het atelier van Guigues, een vroegere assistent van Rodin, om vervolgens haar scholing voort te zetten in Parijs in het atelier van Bourdelle. Wat ze hier leerde, zou een blijvende invloed hebben op haar werk. In 1930 vestigde ze zich in een atelier waar ze realistische naakten en bustes maakte.

In 1939 vertrok Germaine Richier naar Zwitserland met haar echtgenoot, beeldhouwer Charles-Otto Bänninger, waar ze tijdens de duur van de oorlog zouden blijven. Ze bezocht en smeedde er vriendschapsbanden met heel wat kunstenaars, zoals Alberto Giacometti, Marino Marini, Hans Arp, Fritz Wotruba, etc. met wie ze tijdens deze periode regelmatig tentoonstelde.

Getekend door de oorlog evolueerde haar werk naar hybride figuren, zoals Le Crapaud (De pad) in 1940 of La Sauterelle (De sprinkhaan) in 1944. Beetje bij beetje vestigde Richier de basis van een bijzondere beeldtaal, waarin het menselijk lichaam het middelpunt bleef van haar onderzoek, met als extra aspect een belangrijke dialoog met de natuur. De beeldhouwster ging zo ver met haar experiment dat ze takken, bladeren, stenen en andere organische elementen in de pleister aanbracht, zoals bij L’Homme-forêt (De woudman) in 1945.

Ze behandelde de materie op een erosieve manier door ze te bewerken met inkepingen, krassen, door op een voor haar tijd zeer moderne manier te spelen met een soort ‘accidentele’ esthetiek. De kunstenares legde uit dat deze brute behandeling haar persoonlijke manier was om leven te geven aan de beelden. Zo verkende Richier een nieuwe beeld van de menselijkheid in een periode die werd gekenmerkt door ontbering en existentiële angst. Haar emotionerende en krachtige werken gaven uiting aan een confrontatie tussen het barbaarse van de conflicten en de kwetsbaarheid van de menselijke geest.

Omdat ze al vroeg erkenning genoot, is ze een van de eerste Franse beeldhouwsters die al bij leven van internationaal succes kon genieten. In 1952 stelde ze reeds tentoon in tal van musea in Zwitserland, Nederland, Duitsland maar ook in de Verenigde Staten en Zuid-Amerika. In 1956 was ze de eerste vrouw met een retrospectieve in het Parijse Musée National d’Art Moderne. 1959 werd getekend door een belangrijke retrospectieve georganiseerd in het Musée Picasso in Antibes, die ook meteen haar laatste tentoonstelling bij leven was. Germaine overleed in 1959 te Montpellier op 57-jarige leeftijd.

Sindsdien werden er verschillende belangrijke tentoonstellingen gewijd aan haar werk, zoals de retrospectieven van de Fondation Maeght in 1996, in het Kunstmuseum Bern in 2013, alsook meer recent in het Musée Picasso in Antibes en in het Museum Beelden aan Zee in Den Haag in 2019.

Na een eerste tentoonstelling in Genève in 2014, is het voor Galerie de la Béraudière een groot genoegen om het werk van deze uitzonderlijke kunstenares opnieuw in het voetlicht te plaatsen, in een dialoog met andere grote namen uit het Surrealisme en de Naoorlogse kunst, zoals Max Ernst, Jean Dubuffet en Serge Poliakoff.

Volg ons op Instagram
Abonneer op onze nieuwsbrief